پژوهشگران شرکت استرالیایی Cortical Labs سگ رباتیکی ساخته‌اند که حرکتش با نورون‌های زنده انسان هدایت می‌شود. این آزمایش مهم است چون نشان می‌دهد سلول‌های مغزی پرورش‌یافته در آزمایشگاه می‌توانند در یک سامانه رباتیک، سیگنال‌ها را پردازش کنند و در هدایت حرکت نقش داشته باشند.
نکات کلیدی
- این سگ رباتیک به تراشه‌ای مجهز شده که نورون‌های زنده انسان روی آن قرار دارند.
- نورون‌ها در آزمایشگاه پرورش یافته‌اند و سیگنال‌های الکتریکی را پردازش می‌کنند.
- ربات می‌تواند در یک نقشه ساده به‌سمت هدف حرکت کند.
- هدف اصلی، بررسی نورون‌های زنده به‌عنوان پایه محاسباتی تراشه‌ها است.
نورون‌های زنده چگونه ربات را هدایت می‌کنند؟
در این پروژه، پژوهشگران نورون‌های زنده پرورش‌یافته در آزمایشگاه را روی یک تراشه قرار داده‌اند. این سلول‌های مغزی با پردازش سیگنال‌های الکتریکی به هدایت حرکت سگ رباتیک کمک می‌کنند و آن را در یک نقشه ساده به‌سمت هدف می‌برند.
گزارش دیجیاتو درباره سگ رباتیک مجهز به نورون‌های زنده نشان می‌دهد که بخش محاسباتی این سامانه فقط بر قطعات رایج کامپیوتری تکیه ندارد؛ در عوض، نورون‌های زنده بخشی از فرایند پردازش و هدایت را بر عهده گرفته‌اند.
چرا محاسبات زیستی اهمیت دارد؟
ایده اصلی، استفاده از نورون‌های زنده به‌عنوان پایه محاسباتی تراشه‌ها است. طبق اطلاعات منتشرشده، این رویکرد ممکن است در مقایسه با سیستم‌های کامپیوتری متداول، از نظر مصرف انرژی و سازگاری با شرایط ناآشنا مزیت‌هایی داشته باشد.
این موضوع برای شما از آن جهت جالب است که مرز میان زیست‌شناسی و رباتیک را کم‌رنگ‌تر می‌کند. نمونه‌های مرتبط، مانند آزمایش یادگیری حفظ تعادل با مغز مگس، نیز توجه‌ها را به توان سامانه‌های زیستی در انجام وظایف کنترلی جلب کرده‌اند.
این آزمایش فعلاً چه چیزی نشان می‌دهد؟
دستاورد توصیف‌شده محدود و مشخص است: هدایت یک سگ رباتیک در یک نقشه ساده به‌سمت هدف. بنابراین، آنچه فعلاً می‌توان با اطمینان گفت، امکان مشارکت نورون‌های زنده در پردازش سیگنال و کنترل حرکت این ربات در همان محیط آزمایشی است.
جمع‌بندی
سگ رباتیک Cortical Labs نمایشی جالب از پیوند سلول‌های مغزی زنده و ماشین است. اهمیت این آزمایش در بررسی تراشه‌هایی است که محاسبات را با تکیه بر نورون‌های زنده انجام می‌دهند؛ رویکردی که فعلاً در قالب یک آزمایش ساده رباتیک دیده شده است.